سروشان

ناشر: آوا خورشید

آهنگ ساز: علیرضا حاجی طلب

نوازنده: محمدامین اکبرپور,محمدباقر زینالی,یاشار مهاجری

شاعر: سعدی,امیر خاکسار,مولوی,هوشنگ ابتهاج

خواننده: محسن کرامتی,علیرضا حاجی طلب

شیوه اجرا: ارکستر

9 قطعه
1':26" مدت زمان
34 دریافت شده

پخش همه قطعات

آلبوم در فضای موسیقی دستگاهی
نوازنده ی تار و سه تار : محمدامین اکبرپور
نوازنده ی کمانچه : محمدباقر زینالی
نوازنده ی سنتور : یاشار مهاجری

آهنگ ها

عنوان

زمان
مقدمه ی سروش ( همراه آواز و تار )

19:45

شب فراق که داند که تا سحر چند است مگر کسی که به زندان عشق دربند است گرفتم از غم دل راه بوستان گیرم کدام سرو به بالای دوست مانند است بیا که بر سر کویت بساط چهره ی ماست به جای خاک که در زیر پایت افکنده‌ ست قسم به جان تو گفتن طریق عزت نیست به خاک پای تو وان هم عظیم سوگند است که با شکستن پیمان و برگرفتن دل هنوز دیده به دیدارت آرزومند است سعدی
تار و آواز دشتی

6:44

پیام من که رساند به یار مهرگسل که برشکستی و ما را هنوز پیوند است خیال روی تو بیخ امید بنشانده‌ ست بلای عشق تو بنیاد صبر برکنده‌ ست ز دست رفته نه تنها منم در این سودا چه دست ها که ز دست تو بر خداوند است ز ضعف طاقت آهم نماند و ترسم خلق گمان برند که سعدی ز دوست خرسند است سعدی
سروشان

6:38

برای تو ای آشنا می سرایم که در همهمه می شناسی صدایم خوشم چون ز دارندگی های دنیا همین مانده شوق هوایت برایم چو باران شدم جاری از شانه هایت که دریا کنم همنوا با نوایت در این شور آغاز نیازم همه باز که سوی تو آیم من و شوق پرواز تو و پهنه ی راز بیا در گشایم به جز سبزی ناب سرشاخه هایت مدار ای مدار مدارا روایم به دریا و صحرا کران تا کران ها در این روشنایی گل خنده ات را صبا مست و شیدا برد تا به پایم به دشم خیالم تو تنها سواری که هستی بهانه برای بقایم همه تن دهانم که چون لاله خوانم سرود وفایم پس از این برآنم که از دل برانم به جز آشنایم شد آخر به سامان خیال پریشان که بخشت جوان شد مه غم زدایم امیر خاکسار
سلوی سه تار ( درآمد دلکش )

1:54
ضربی دلکش ( به همراه آواز و کمانچه )

14:13

به کمند سر زلفت نه من افتادم و بس که به هر حلقه موییت گرفتاری هست هر که عیبم کند از عشق و ملامت گوید تا ندیدست تو را بر منش انکاری هست صبر بر جور رقیبت چه کنم گر نکنم همه دانند که در صحبت گل خاری هست من چه در پای تو ریزم که پسند تو بود جان و سر را نتوان گفت که مقداری هست سعدی
نغمه ی عشق

5:23

ای خوشا به نغمه های عشق تو هم نفسی بر سکوت ساز دل ز دست تو زخمه بسی ز منت خبر نبود مگر ز وفا بخوان ، بفشان شکر باده از زلال بی زوال تو حاجت دل جلوه کن به قصد جان که شد ز کف طاقت دل بچشان می ام تو بیا پی ام که رها کنی ز شب دی ام تو به جمعی شمع و چنین ز شرر دل بی خبری همه کاهد از تن من تو چو مه نو جلوه گری ز کرم بیا به برم گشا در چشمه ی سحر و صفا که به همه جا در نظری بی سامان تو ام دل همه خون تا به جنون بر پیمان تو ام رسته ز هر چندی و چون رسدم دمی که چو شبنمی ز گل رخت بچشم دمی امیر خاکسار
سنتور و آواز مثنوی

7:57

مطربی کز وی جهان شد پر طرب رسته ز آوازش خیالات عجب از نوایش مرغ دل پران شدی وز صدایش هوش جان حیران شدی چون برآمد روزگار و پیر شد باز جانش از عجز پشه‌ گیر شد گشت آواز لطیف جان‌ فزاش زشت و نزد کس نیرزیدی بلاش گفت عمر و مهلتم دادی بسی لطف ها کردی خدایا با خسی معصیت ورزیده‌ ام هفتاد سال باز نگرفتی ز من روزی نوال چونک زد بسیار و گریان سر نهاد چنگ بالین کرد و بر گوری فتاد خواب بردش مرغ جانش از حبس رست چنگ و چنگی را رها کرد و بجست مولوی
راهروان

7:40

امروز نه آغاز و نه انجام جهان است ای بس غم و شادی که پس پرده نهان است گر مرد رهی غم مخور از دوری و دیری دانی که رسیدن هنر گام زمان است تو رهرو دیرینه ی سرمنزل عشقی بنگر که ز خون تو به هرگام نشان است آبی که برآسود زمینش بخورد زود دریا شود آن رود که پیوسته روان است از راه مرو سایه که آن گوهر مقصود گنجی است که اندر قدم راهروان است ه . ا . سایه
رنگ مادر

1:26