بی برگی

ناشر: چهارباغ بانگ

آهنگ ساز: امیرمحمد تفتی

نوازنده: شروین مهاجر,شهرام میرجلالی,حمیدرضا زبردست,آزاد میرزاپور,علی اصغر عربشاهی,پاشا هنجنی,پویا سرایی,علی پژوهشگر,بهناز بهنام نیا,حامد افشاری,مصباح قمصری

شاعر: حافظ,مولوی

خواننده: امیرمحمد تفتی

شیوه اجرا: ارکستر

6 قطعه
4':29" مدت زمان
83 دریافت شده

پخش همه قطعات

موسیقی دستگاهی سه گاه و بیات زند
نوازندگان
شروین مهاجر(کمانچه و کمانچه آلتو)
آزاد میرزاپور و علی اصغر عربشاهی (تار)
پاشا هنجنی (نی)
پویا سرایی (سنتور و تمبک)
علی پژوهشگر(عود)
بهناز بهنام نیا (عود)
حامد افشاری (قیچک باس)
مصباح قمصری (بم کمان)
تکنوازی و جواب آواز
شهرام میرجلالی(تار)
حمیدرضا زبردست (نی)

آهنگ ها

عنوان

زمان
تصنیف سودای جنون

6:29

دوش سودای رخش گفتم ز سر بیرون کنم گفت کو زنجیر تا تدبیر این مجنون کنم قامتش را سرو گفتم سر کشید از من به خشم دوستان از راست می ‌رنجد نگارم چون کنم نکته ناسنجیده گفتم دلبرا معذور دار عشوه‌ ای فرمای تا من طبع را موزون کنم من که ره بردم به گنج حسن بی‌پایان دوست صد گدای همچو خود را بعد از این قارون کنم زردرویی می‌ کشم زان طبع نازک بی‌گناه ساقیا جامی بده تا چهره را گلگون کنم (حافظ)
ساز و آواز مخالف سه گاه

11:58

آنکه بی ‌باده کند جان مرا مست کجاست وآنکه بیرون کند از جان و دلم دست کجاست وآنکه سوگند خورم جز به سر او نخورم وآنکه سوگند من و توبه ‌ام اشکست کجاست وآنکه جان ‌ها به سحر نعره زنانند از او وآنکه ما را غمش از جای ببرده‌ ست کجاست جان جان ‌ست وگر جای ندارد چه عجب این که جا می ‌طلبد در تن ما هست کجاست عقل تا مست نشد چون و چرا پست نشد وآنکه او مست شد از چون و چرا رست کجاست (مولوی)
تصنیف بانگ

5:33

بانگ زدم من که دل مست کجا می ‌رود گفت شهنشه خموش جانب ما می ‌رود گفتم تو با منی دم ز درون می ‌زنی پس دل من از برون خیره چرا می ‌رود گفت که دل آن ماست رستم دستان ماست سوی خیال خطا بهر غزا می ‌رود فتنه برانگیخت دل خون شهان ریخت دل با همه آمیخت دل گر چه جدا می ‌رود دل مثل روزن است خانه بدو روشن است تن به فنا می ‌رود دل به بقا می ‌رود بر اثر دل برو تا تو ببینی درون سبزه و گل می ‌دمد جوی وفا می ‌رود (مولوی)
تصنیف ناتمام

6:53

نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد بختم ار یار شود رختم از این جا ببرد کو حریفی کش سرمست که پیش کرمش عاشق سوخته دل نام تمنا ببرد باغبانا ز خزان بیخبرت می ‌بینم آه از آن روز که بادت گل رعنا ببرد رهزن دهر نخفته ‌ست مشو ایمن از او اگر امروز نبرده‌ ست که فردا ببرد جام مینایی می، سد ره تنگدلی ست منه از دست که سیل غمت از جا ببرد (حافظ)
ساز و آواز بیات زند

12:52

عمری ست تا من در طلب هر روز گامی می ‌زنم دست شفاعت هر زمان در نیک نامی می ‌زنم بی ماه مهرافروز خود تا بگذرانم روز خود دامی به راهی می ‌نهم مرغی به دامی می ‌زنم اورنگ کو گلچهر کو نقش وفا و مهر کو حالی من اندر عاشقی داو تمامی می ‌زنم دانم سر آرد غصه را رنگین برآرد قصه را این آه خون افشان که من هر صبح و شامی می ‌زنم هر چند کان آرام دل دانم نبخشد کام دل نقش خیالی می‌کشم فال دوامی می ‌زنم (حافظ)
تصنیف پرده در پرده

4:29

ای پرده ی در پرده بنگر که چه‌ ها کردی دل بردی و جان بردی این جا چه رها کردی ای برده هوس‌ ها را بشکسته قفس‌ ها را مرغ دل ما خستی پس قصد هوا کردی آن شمع که می ‌سوزد گویم ز چه می ‌گرید زیرا که ز شیرینش در قهر جدا کردی هر برگ ز بی‌برگی کف ‌ها به دعا برداشت از بس که کرم کردی حاجات روا کردی (مولوی)