کنسرتو ویولن های یوهان سباستین باخ

ناشر: Erato

آهنگ ساز: یوهان سباستین باخ

نوازنده: ژرار ژاری

شیوه اجرا: ارکستر

12 قطعه
4':27" مدت زمان
160 دریافت شده

پخش همه قطعات

کنسرتو ویولن های یوهان سباستین باخ با تکنوازی ویولن ژرار ژاری
این اجرا حاصل همکاری درخشان رهبر ارکستر فرانسوی، ژان-فرانسوا پایار و ارکستر مجلسی اوست که در سال 1953 بنیان نهاده شد. پایار این ارکستر را عمداً از حدود پانزده نوازنده تشکیل داد تا به شفافیت، سبکی و سرزندگی بیشتری در اجرا دست یابد و با تکیه بر شناخت عمیق از شیوه‌های اجرایی تاریخی، به سبک اصیل آثار باروک وفادار بماند. منتقدان، اجراهای باخ او را با صفت‌هایی چون «دقت در عین درخشندگی و حساسیت، هوشمندی و پختگی بدون از دست دادن طراوت و ظرافت» ستوده‌اند و این ضبط‌ها را به یکی از ارکان کاتالوگ کمپانی اِراتو (Erato) تبدیل کرده‌اند.

در بخش تکنوازی، ژرار ژاری به عنوان کنسرت‌مستر و ویولنیست اصلی ارکستر، نقش محوری دارد. او از سال 1969 به این ارکستر پیوست و به مدت سی‌سه سال با آن همکاری کرد و در طول این دوران بیش از 150 ضبط استودیویی از خود به جا گذاشت. ویرتوزیته افسانه‌ای ژاری که او را به یکی از بزرگ‌ترین ویولنیست‌های فرانسوی قرن بیستم تبدیل کرده بود، در این اجراها به خوبی شنیده می‌شود. در کنسرتو برای دو ویولن (BWV 1043)، پیر آمویال، از شاگردان برجسته هنریک شرینگ و نادیا بولانژه، او را همراهی می‌کند؛ همکاری این دو نوازنده، به این اثر عمق و غنای خاصی بخشیده است. این ضبط که در سال 1978 انجام شد، به دلیل تعادل میان دقت سبک‌شناسانه و گرمی اجرایی، یکی از نسخه‌های مرجع کنسرتوهای ویولن باخ به شمار می‌رود.
در این آلبوم می شنویم:

کنسرتو ویولن در لا مینور، BWV 1041:
آلگرو
آندانته
آلگرو آسای

کنسرتو ویولن در می ماژور، BWV 1042
آلگرو
آداژیو
آلگرو آسای

کنسرتو برای دو ویولن در ر مینور، BWV 1043
ویواچه
لارگو ما نون تانتو
آلگرو

کنسرتو برای سه ویولن در دو ماژور، BWV 1064
آلگرو
آداژیو
آلگرو