سرمست

ناشر: آوای مهربانی

آهنگ ساز: سلمان سالک

نوازنده: احمد رضاخواه,محمدباقر زینالی,سلمان سالک,فرید خردمندی,احسان عابدی

شاعر: سعدی

خواننده: مظفر شفیعی

شیوه اجرا: ارکستر

10 قطعه
4':06" مدت زمان
104 دریافت شده

پخش همه قطعات

موسیقی دستگاهی
احمد رضاخواه : سنتور
محمدباقر زینالی : عود و کمانچه
سلمان سالک : تار
فرید خردمندی : تمبک
احسان عابدی : نی
مظفر شفیعی : آواز

آهنگ ها

عنوان

زمان
1 پیش درآمد راست پنجگاه

4:23
2 چهارمضراب

2:50
5 مقدمه نوروز

1:24
10 رنگ راست پنجگاه

2:46
3 آواز راست پنجگاه

9:35

سرمست اگر درآیی عالم به هم برآید خاک وجود ما را گرد از عدم برآید گر پرتوی ز رویت در کنج خاطر افتد خلوت نشین جان را آه از حرم برآید گلدسته امیدی بر جان عاشقان نه تا ره روان غم را خار از قدم برآید /سعدی
4 پنجگاه و شور

8:43

گفتی به کام روزی با تو دمی برآرم آن کام برنیامد ترسم که دم برآید گویند دوستانم سودا و ناله تا کی سودا ز عشق خیزد ناله ز غم برآید دل رفت و صبر و دانش ما مانده‌ایم و جانی ور زان که غم غم توست آن نیز هم برآید هر دم ز سوز عشقت سعدی چنان بنالد کز شعر سوزناکش دود از قلم برآید /سعدی
6 آواز همایون(لیلی و مجنون / بیداد)

6:27

فریاد من از فراق یار است وافغان من از غم نگار است درد دل من ز حد گذشته‌ست جانم ز فراق بی‌قرار است/ چنان در قید مهرت پای بندم که گویی آهوی سر در کمندم گهی بر درد بی درمان بگریم گهی بر حال بی سامان بخندم نه مجنونم که دل بردارم از دوست مده گر عاقلی بیهوده پندم سعدی
7 تصنیف بیداد

3:25

داد از این بیداد از این خال سیاهت که به بالای لب است یار من دلدار من که مرا از حسرتش روز سیه تر ز شب است یار من دلدار من ... ای حبیبم طبیبم عزیزم یار آی شده فصل بهار برخیز و جام می بیار بنگر به طرف جویبار جرعه ای بده من یار ای نگارم ای نگار ... / سماع حضور
8 آواز بیداد و فرود

6:28

چه جان‌ها در غمت فرسود و تن‌ها نه تنها من اسیر و مستمندم تو هم بازآمدی ناچار و ناکام اگر بازآمدی بخت بلندم گر آوازم دهی من خفته در گور برآساید روان دردمندم سری دارم فدای خاک پایت گر آسایش رسانی ور گزندم و گر در رنج سعدی راحت توست من این بیداد بر خود می‌پسندم /سعدی
9 تصنیف راست پنجگاه

4:06

ای دل به کوی او مرو، ازبیخودی غوغا مکن خود راوما را بیش از این درعاشقی رسوا مکن هلالی جغتایی سلسله? موی دوست حلقه دام بلاست هر که در این حلقه نیست فارغ از این ماجراست گر بزنندم به تیغ در نظرش بی‌دریغ دیدن او یک نظر صد چو منش خونبهاست /سعدی